بی او شدم تا او شدم

شهرام ناظری اولین بار این آهنگ را در شیراز در تالار احسان اجرا کرد ، با صلابت و شور و شعفی که روح شمس را در جان آدمی به سماع وا می داشت ، بلخ در  ناظری رقص می کرد و هیاهوی بهت همه را فرا گرفته بود ،.........چقدر زود تقدیر بیداری مرا تا سرزمین خواب های بی تعبیر برد ، چقدر زود برف آمد و پیر شدم ، و چقدر دیر فهمیدم او یعنی زیباترین نقاشی خدا........ هیچکس نمی داند چه دوزخی مرا به تاوان این هجران زنجیر کرد ، هیچکس نمی داند .......حتما این صدای روشن را  مثل شمعی به تاریکخانه ی درون ببرید....... باری  بی او شدم تا او شدم

http://www.izles.org/master-shahram-nazeri-s-performance-with-armenian-philharmonic-orchestra-45.html